Massagesalon ''khorat'' blijft gesloten.

Inklappen
X
  • Filter
  • Tijd
  • Toon
Clear All
nieuwe berichten

  • Massagesalon ''khorat'' blijft gesloten.

    zaterdag 9 juli 2011.
    Sekssalon Amersfoort haalt weer bakzeil bij rechter

    AMERSFOORT - Burgemeester Bolsius van Amersfoort stond volledig in zijn recht toen hij de erotische massagesalon Khorat sloot. Dat zegt de de rechter, die opnieuw een bezwaar van de eigenares heeft verworpen.

    De vrouw nam het sekshuis vorig jaar van haar voorganger over, maar kreeg geen vergunning om de zaak te runnen. De gemeente brengt haar in verband met criminele activiteiten als mensenhandel en faillissementsfraude.

    De erotische massagesalon is inmiddels meer dan een half jaar gesloten. Op de website van Khorat staat een tekst waarin onbegrip en woede overheersen.

    http://www.rtvutrecht.nl/nieuws/376442

  • #2
    Het doek is aan het vallen ...

    Hierbij het slechte nieuws over Khorat Privé.

    Groet Bobby Vitale

    www.massagesalonamersfoort.nl


    Oorspronkelijk geplaatst door Khorat Privé
    Het doek is aan het vallen ...



    Na bijna 8 maanden geloven in de goede afloop lijkt het erop dat mijn massagesalon niet meer zal heropenen. De gemeente, zo kunt u concluderen, heeft gewonnen. Het feestje dat men op het gemeentehuis gehouden heeft naar aanleiding van de uitkomst van het tweede door mij aangespannen kort geding, zal lang geduurd hebben. Burgemeester Bolsius mag trots op zichzelf zijn dat er weer “een broeinest van criminele activiteiten” uit zijn mooie stad Amersfoort verdwenen is.



    Al in december 2010, direct na het gedwongen sluiten van de salon, werd mij van verschillende kanten advies gegeven om maar de biezen op te pakken en weg te gaan uit deze stad. Tegen de gemeente valt immers nooit te winnen. En hoe gelijk lijken deze vrienden te krijgen.....



    Hoewel ik nog volop met de procedure bezig ben, de gemeente heeft voor 9 augustus 2011 een hoorzitting aangeboden om nogmaals te praten over het te nemen besluit, is door de sluiting van de salon op valse gronden en de “vertragingspolitiek” door de gemeente bij zowel de eigenaar van het bedrijfspand als mij , als beoogde exploitant, een financiële noodsituatie ontstaan waardoor waarschijnlijk verder afgezien zal moeten worden om ooit nog een salon op deze plaats te kunnen exploiteren.



    Waarom heeft het zover kunnen komen, en waarom wil de burgemeester dat de salon, die al 17 jaar onderdeel heeft uitgemaakt van de gemeenschap in Amersfoort, verdwijnt ? Is dit gebaseerd op vermoedens dat de vergunning gebruikt zal worden door personen die criminele banden hebben of zit er meer achter ?



    Een verslag van de gang van zaken tot nu toe met mijn conclusies.



    Gedegen voorbereiding is het halve werk, toch?



    Ik heb voorafgaand aan het huren van het bedrijfspand een gesprek gehad met de afdeling Vergunningen van de gemeente Amersfoort. Tijdens dit telefonisch gesprek (9 augustus 2010) is mij verteld dat er inderdaad een exploitatievergunning op de salon zit en dat wij op de oude vergunning zouden kunnen draaien als maar 1 van de oude beheerders aanwezig zou zijn en ik zo snel mogelijk zelf een nieuwe exploitatievergunning zou aanvragen. Verder gaf de medewerkster aan dat in praktijk de vergunningaanvraag ongeveer 4-6 weken zou duren. Verder is er nog gesproken of het pand onder het huidige bestemmingsplan als sexinrichting bekend staat. Ook dit werd bevestigend beantwoord. Tevens werd toegezegd de benodigde formulieren op te sturen aan mij.



    Dit gesprek is dezelfde dag nog bevestigd door mij in een email, en later, door middel van een reply met antwoord door hun op nog te beantwoorden vragen, bevestigd.

    Het uitgebreide gesprek, met advies en een bevestiging van hun zijde, gaf mij de indruk verder geen grote problemen te zullen hebben met de start van de nieuwe salon. Hoe fout kon ik het hebben.....



    Op 17 augustus 2010 stuur ik een korte mail met de voortgang omtrent de overname en krijg later keurig antwoord op een paar vragen door middel van een reply. Ook daarin nog geen gewag over komende problemen.



    Op 8 september 2010 overhandig ik aan de afdeling Vergunningen mijn exploitatieaanvraag, compleet met alle gevraagde documenten en Verklaring omtrent Gedrag (VOG). De documenten worden ter plekke gecontroleerd op compleetheid en de aanvraag wordt geaccepteerd.



    Op 8 oktober 2010, een maand na de aanvraag, krijg ik een telefoontje omdat er opeens een probleem is met het bestemmingsplan. Tijdens het mondelinge overleg van 13 oktober met dezelfde medewerker alsmede haar baas, enkele dagen later bevestigd door mijn bij dit gesprek aanwezige juridische adviseur, werd door hun uitdrukkelijke medegedeeld dat behalve de kwestie van bestemmingsplan (er was alleen een bestemmingsplan bekend uit 1965 en daarin stond dit pand uiteraard niet bekend als seksinrichting) er verder geen enkele weigeringsgrond aanwezig was.



    De volgende dag krijg ik dan ook opeens een ontvangstbevestiging van de reeds op 8 september ingediende aanvraag. Een maand te laat dus.



    De kwestie van het bestemmingsplan wordt al kort nadien opgelost door mijn juridisch adviseur. Na speurwerk van haar op de gemeentelijke website blijkt er namelijk een raadsbesluit met een overgangsregeling te zijn, welke al is opgesteld in 2003, en onderdeel is van het facet bestemmingsplan. Dit had de afdeling Vergunningen echter moeten weten en derhalve de procedure niet mogen ophouden. Nu werd ik op kosten gejaagd doordat ik een adviseur in de hand moesten nemen om dit uit te zoeken. De adviseur constateerde ook dat de website van de gemeente Amersfoort zeer onvolledig is wat betreft het bestemmingsplan van het Soesterkwartier, de wijk waarin de salon staat. Ik had dit dus nooit zelf kunnen weten.



    Doelbewuste misleiding ?



    Andere zaken echter die duidelijk besproken zijn tijdens de verschillende gesprekken, en waar ik ook de gespreksnotities van heb opgestuurd per mail aan de afdeling Vergunningen, worden nu ontkend en verscheidene adviezen en tips van deze afdelingen worden nu tegen mij gebruikt. Zo had eerst een vergunning aangevraagd moeten worden, alvorens de bedrijfsruimte te huren. Maar zonder huurcontract kon ik geeneens een vergunning aanvragen. Alhoewel het de normaalste gang van zaken is dat een nieuwe exploitant tijdens de aanvraagprocedure doordraait op de oude vergunning (dit wordt bevestigd door diverse horeca-ondernemers), wordt nu verklaard dat dit absoluut niet toegezegd is. Terwijl ik het toch op schrift heb bevestigd gekregen.



    Sluiting ondanks toezeggingen van de afdeling Vergunning



    Slechts anderhalve week voordat dat de beslistermijn omtrent de vergunning afgelopen is (1 december 2010) stuurt de gemeente een brief aan mij dat de salon direct gesloten moet worden omdat er geen vergunning aanwezig is. Hierin staat dat de oude vergunning reeds vervallen is op 16 augustus, de dag dat het bedrijfspand door de oude exploitant verhuurt is aan mij en zijn feitelijke exploitatie geëindigd is.



    De afdeling Vergunningen heeft hier mij gedurende de voorliggende periode nooit op gewezen, sterker nog, uit alle mailwisselingen is te bewijzen dat deze afdeling er vanaf het begin al van wist en hierop nooit verder gereageerd heeft of op gewezen heeft. Pas na 10 weken in de aanvraagprocedure komt men dan opeens met deze maatregel.



    De gemeente zet alles op alles om mij te dwingen te sluiten ondanks diverse briefwisselingen. Ik krijg officieel de tijd tot 10 december om te sluiten.

    Het enige dat ons rest is gezamenlijk (verhuurder en huurder) een kort geding tegen de gemeente aan te spannen. Sluiting zou immers betekenen dat er geen inkomsten meer zouden zijn voor ons, dat ik de verhuurder niet meer kunnen betalen en dat daarnaast pakweg 10 dames ander werk moeten vinden. De gemeente heeft toch zelf op 9 augustus verklaart dat ik op de oude vergunning voort konden blijven gaan als er maar 1 van de oude beheerders aanwezig zou zijn ? Daarnaast heeft men mij eerst 12 weken aan de gang laten gaan zonder ooit enige opmerkingen. Helaas wordt dit kort geding verloren. Dit komt mede door het pas op het laatste moment inbrengen door de gemeente van bewijsstukken, die nog eens foute weergave schetsten van de gang van zaken bij mijn salon. Mede daardoor kan ik mijn standpunt niet goed verdedigen tijdens het kort geding. De zaak gaat officieel dicht op 10 december om 12u.



    De gemeente zegt nog steeds dat zij de besproken zaken (zoals genoemd in de originele bevestigingsmail) nooit ontkend hebben, maar ook nooit bevestigd hebben.

    Dus, zo zegt men, is alle met de medewerker van de afdeling Vergunningen gepleegd overleg en verkregen informatie als onjuist. De betreffende medewerker is echter al zeer lang in dienst bij de gemeente. Ik ben van mening dat ik op de van deze medewerker verkregen informatie heb mogen vertrouwen. Medewerkers van de gemeente Amersfoort hebben een integriteitsverklaring moeten ondertekenen waarin ondermeer is vastgelegd dat in contacten met burgers en vertegenwoordigers van bedrijven en maatschappelijke organisaties zij een betrouwbare vertegenwoordiger van de gemeente zullen zijn.



    Een ambtenaar van de gemeente Enschede legt het begrip Integriteit als volgt uit :

    “Integriteit gaat om het zorgvuldig en juist handelen van een ambtenaar”

    Heel wat anders dus als wat hier nu gedaan wordt. Of was dit onderdeel van een vooropgezet plan?



    Hoorzitting



    Vlak na de uitspraak van de rechter is er een hoorzitting met de burgemeester, namelijk op 20 december 2010. Het algemene doel van een hoorzitting is om elkaars meningen aan te horen.



    Wij, verhuurder en ondergetekende, hebben goede hoop de burgemeester alsnog te kunnen overtuigen van onze goede bedoelingen echter al gauw blijkt de hele hoorzitting een schijnvertoning. Hij wil gewoon geeneens luisteren naar welk argument of mening dan ook, ook is hij helemaal niet geïnteresseerd in onze persoonlijke omstandigheden. Behalve die dan van mijzelf, aangezien hij vraagt of ik en de beoogde beheerder een relatie hebben. Over de toezeggingen door de afdeling Vergunningen laat hij zich niet verder uit. Het is zijn besluit om de salon te sluiten en verder onderzoek te doen en daar hebben wij het maar mee te doen.



    Dus toch een vooropgezet plan ?



    De afdeling Vergunningen, de juridische afdeling van de gemeente en met name burgemeester Bolsius, die verantwoordelijk is voor Openbare orde en veiligheid, hebben zich vanaf het begin van de gehele procedure schuldig gemaakt aan misleiding, vertragingen en tekortkomingen, die naar mijn mening onderdeel uitmaken van een vooropgezet plan de reeds 18 jaar geleden gestarte massagesalon (toen nog Oasis) weg te krijgen uit de locatie aan de Pieter Pijpersstraat. Ook de starre houding van de burgemeester, het niet bereidt zijn tot overleg en wijze waarop de burgemeester, de wijkwethouder en de juridische afdeling communiceren met mij roept vele vraagtekens op. De contactpersoon van de afdeling Vergunningen is onderhand een zwijgplicht opgelegd.



    Het aanvraagformulier van de gemeente aan het Landelijk Bureau Bibob , welke ik toegezonden heb gekregen door hun, is er ook heel duidelijk over : De gemeente deelt mede aan dit bureau dat men “harde gronden” wil om de vergunning te weigeren maar dat deze niet zijn gevonden door eigen onderzoek. Waarom dan toch een verder onderzoek ?



    Op 12 februari 2011 verschijnt er in het AD een artikel met de kop : Twijfels over heropening van erotische salon. Eerste regel uit dit artikel luidt: “De erotische massagesalon Khorat Privé in het Soesterkwartier blijft dicht, als het aan de Amersfoortse burgemeester Bolsius ligt ”

    Dit schrijft de journalist op naar aanleiding van een gesprek met de woordvoerder van de burgemeester.



    De brief die de gemeente op 13 april 2011 aan de omwonenden stuurt naar aanleiding van de weigering van de vergunning is reden voor diverse omwonenden hun mening te uiten door middel van het besmeuren van de gevel en ingang met rotte eieren, hondenpoep en andere zaken. In de brief staat naast het juiste adres ook genoemd dat het pand gebruikt werd als seksinrichting. Tot dan toe wist 99 % van de omwonenden geeneens dat hier een seksinrichting zat, ook stond dit geeneens op de gevel (alleen een bordje met de tekst Massagesalon Khorat).



    Naar aanleiding van de brief aan de omwonenden, waarvan ook een kopie is gestuurd aan de journalist van het AD, verschijnt er op 15 april wederom een artikel in die krant.

    Hierin verklaart de woordvoerder van de burgemeester dat Bolsius heeft besloten dat de salon definitief dicht blijft. Gebaseerd op de uitkomst van het Bibob onderzoek. De kans is groot dat met een vergunning voor Khorat “crimineel gedrag in de hand wordt gewerkt”.

    De burgemeester ontkende uiteraard later, tijdens de hoorzitting van 13 mei, dit ooit zo via zijn woordvoerder geuit te hebben. “die journalist schrijft maar wat”



    Eind april spreek ik, na een raadsvergadering, de wijk-wethouder aan om tot overleg te komen. Deze heeft echter geen tijd voor mij tot .... half augustus 2011. Daarnaast verteld hij dat hij gezien zijn politieke standpunt, de man is lid van de Christen-Unie, niet staat te popelen om hier enige rol in te spelen. Ook had hij gehoord dat er nogal wat klachten zijn over de salon, met name verkeersoverlast. Maar er is een parkeerverbod in de gehele wijk, dus de meeste klanten kwamen lopend of op de fiets, of parkeren hun auto bij het station....



    De salon bevindt zich op een goed bereikbare locatie, vlak achter het station. Maar ook op een locatie waar de gemeente hele andere plannen mee heeft, stadsvernieuwing met onder meer het op 10 meter afstand gelegen nieuwbouw project Boogie-Woogie van de projectontwikkelaar Heilijgers. En daar past een seksinrichting natuurlijk niet in.....



    Nu, begin augustus is er nog steeds niet begonnen met de bouw van de huizen aan de Pieter Pijpersstraat. De uitvoerder van Heilijgers die verantwoordelijk is voor de bouw was er aan de telefoon zeer open over : Eind december 2010 is een fundamentplaat gestort. Dit moest gebeuren om nog aanspraak te kunnen maken op een pot met subsidie. Men is nu aan het wachten op de definitieve goedkeur voor de bouw van de woningen aan de Pieter Pijpersstraat door de directie van Heilijgers, men is er nog niet zeker dat er nooit meer een seksinrichting komt.



    De vertragingen door de gemeente



    De gemeente is er veel aan gelegen alle zoveel mogelijk te vertragen. En als de gemeente hier dan op aan wordt gesproken door de voorzieningsrechter, dan zeggen zij dat zij uit oogpunt van “de zorgvuldigheid” wat langer nodig hebben. Nu opeens wel zorgvuldig ?



    Ik constateer verder uit alle ons voorliggende correspondentie en bewijsstukken een vertraging in de gehele procedure van maar liefst 16 weken. 4 weken vertraging bij de behandeling van de aanvraag met betrekking tot het bestemmingsplan, 4 weken tussen aankondiging Bibob onderzoek en aanvraag aan de Dienst Justis en dan nog eens 8 weken overschrijding uiterlijke beslistermijn. En wanneer nu het uiteindelijke besluit op het bezwaar wordt genomen is nog onduidelijk.



    En daar behoort een gemeente op aangesproken te worden. Helaas zullen zij dan echter eerst een antwoord moeten geven op het klaagschrift en dat vertraagd men zelfs.



    Het antwoord op het klaagschrift heeft men gekoppeld aan beantwoording van het bezwaarschrift. En beantwoording van het bezwaarschrift mag, zo schrijft de wet voor, maximaal 12 weken duren. Verdere uitstel moet men dan wel motiveren. Echter, bij het sturen van de ontvangstbevestiging op 14 april 2011 geeft men direct aan dat “de praktijk uitwijst dat de standaard beslistermijn meestal te kort is ” besluiten zij dan al om de beslistermijn te verlengen met 6 weken. Dit is natuurlijk geen motivatie !



    Onderhand is de beslistermijn dus weer verschoven, wij weten echter niet voor hoelang.



    Het instrumentarium wet Bibob



    Om te voorkomen dat de overheid ongewild criminaliteit ondersteunt, er oneerlijke concurrentie ontstaat en de bovenwereld en onderwereld met elkaar vermengen, is in 2003 de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur (Wet Bibob) ingevoerd.

    Bij de aanvraagformulieren voor de vergunning zat er ook een formulier toepassing wet Bibob. Ik heb dit formulier (19 pagina’s groot) ingevuld en op 8 september 2010, tezamen met alle overige documenten ingeleverd. De gegevens die in dit Bibob formulier staan worden in eerste instantie bekeken door de gemeente zelf, blijven er dan nog vragen over dan kan de gemeente nadere informatie vragen bij de aanvrager, of besluiten het Landelijk Bureau Bibob (LBB) in te schakelen voor een uitgebreid onderzoek.



    Uit het eigen onderzoek door de gemeente van de overlegde gegevens komt niets vreemds voort, zo blijkt al gauw. Dit wordt ook nog bevestigd door de afdeling Vergunningen in een gesprek van 13 oktober 2010.





    Op 19 november 2010, 2 dagen nadat de brief over de sluiting ons bereikt, kondigt de gemeente dan toch opeens aan een Bibob onderzoek aan te vragen (men heeft dus 11 weken nodig gehad om het ingevulde Bibob formulier te bestuderen en vervolgens te besluiten een uitgebreid Bibob onderzoek aan te vragen), en zegt terloops dat de beslistermijn hierdoor wordt opgeschort. Hoelang deze termijn wordt opgeschort is een raadsel.



    Opschorting vanwege onderzoek conform wet Bibob (art. 31) mag met 4 weken. Dat maakt mijn adviseur ook duidelijk aan de gemeente op 10 december 2010, Maar nee, de gemeente heeft zo zijn eigen zienswijze en zegt pas 20 dagen later in antwoord op onze brief dat men het niet eens is met onze stellingname en dat men conform de APV, de beslistermijn maar liefst 12 weken opschort, om precies te zijn tot en met 10 februari 2011.



    Dan volgt een tijd van wachten op de gemeente. In beginsel lijkt dit mee te vallen, immers men heeft duidelijk per brief laten weten dat men uiterlijk 10 februari een beslissing neemt.



    Ik weet dan echter al dat deze beslistermijn niet haalbaar is. Uit eigen onderzoek blijkt dat de gemeente pas op 14 december 2010 de aanvraag verstuurt, terwijl ik de brief met de aankondiging van het Bibob onderzoek al op 17 november heb ontvangen.

    Van waar deze vertraging van maar liefst 4 weken ?



    Bij het LBB zitten analisten die op basis van gegevens uit allerlei dossiers conclusies mogen trekken. Vermoedens, zelfs al zijn deze gebaseerd op oude gegevens of rapporten, zijn reeds genoeg om tot een conclusie van ernstig gevaar te komen.

    Het rapport dat het LBB vervolgens stuurt aan de gemeente is een advies, en is niet bindend. De gemeente heeft een vergewisplicht in die zin dat zij moeten controleren of de onderliggende informatie klopt en of dit hun eigen beslissing kan dragen. Pas dan kunnen zij dit advies gebruiken ter ondersteuning van hun eigen besluit. Bij het voornemen tot besluit hebben zij geheel nagelaten zich te vergewissen van de juistheid van de vermelde gegevens en omstandigheden.



    Het verzoekformulier dat de gemeente invult, en dat ons veel later ter hand is gesteld door het LBB, geeft uitsluitsel over de reden waarom de gemeente dit onderzoek wil aanvragen.

    Er is geen “harde” grondslag om de vergunning te weigeren slechts zachte informatie.

    Niet verwonderlijk, want noch de verhuurder, noch ondergetekende alsook de beheerder zijn ooit veroordeeld voor welk strafbaar feit dan ook. En daarmee dus ook niet als crimineel te bestempelen. Men vraagt echter wel nog even in het verzoekformulier aan het LBB expliciet om redenen zodat de vergunning geweigerd kan worden.



    Verder maakt de gemeente Amersfoort gebruik van de tipfunctie van de Officier van Justitie, om zo een rechtvaardiging te hebben dit onderzoek aan te vragen. Deze tipfunctie van de OvJ is echter een zeer omstreden methode. De OvJ hoeft geen reden aan te geven waarom hij adviseert een nader onderzoek aan te vragen bij het LBB. De OvJ werkt daarnaast nauw samen met de burgemeester en dus als deze het nodig vindt, zal de OvJ alle medewerking verlenen met deze tip.



    Blokkeren andere bedrijfsactiviteiten



    Eind december vraag ik de gemeente de bedrijfsruimte zolang te mogen gebruiken als bedrijfsruimte voor sport -en thaise massages. Dit wordt echter expliciet niet toegestaan door de burgemeester. Men zegt dat het pand bekent staat als sexinrichting en dat het vrijwel onmogelijk is om te controleren of er daadwerkelijk geen sexuele handelingen plaatsvinden. Hierdoor wordt het dus onmogelijk voor mij toch nog wat geld te verdienen om de vaste lasten te betalen. Maar ja, er zijn verder geen tekenen dat de vergunning geweigerd zal worden en de hoop is dan ook gevestigd op de heropening op 10 februari 2011.

    Voornemen tot weigering



    Op 9 februari komt de brief binnen van de gemeente dat men voornemens is op basis van het negatieve Bibob rapport geen vergunning te verlenen aan ons voor de erotische massagesalon. De specifieke redenen kan ik helaas niet vermelden hier, die vallen onder geheimhouding. De brief met het voornemen citeert alleen twee zaken uit het rapport, en geeft verder geen motivatie waarom de gemeente geen vergunning wil verlenen anders dan dat men de mening van het LBB deelt over hun vermoedens en de mate van gevaar dat de aangevraagde vergunning kan bijdragen tot het faciliteren door de gemeente voor het plegen van criminele activiteiten.



    In de brief staat verder dat ik mijn zienswijze binnen 2 weken kenbaar moet maken. En o ja, ik mag het rapport wel inzien, krijg echter geen kopie.



    Bij het inzien van het geheime Bibob rapport blijkt dat de “feiten” die het Landelijk Bureau Bibob gebruikt heeft om een conclusie te vormen over de aanvraagster in relatie tot de mate van ernst van het gevaar voornamenlijk voortkomen uit door de gemeente opgestelde bestuurlijke rapportages, dus door de gemeente zelf aangeleverde “omstandigheden”.

    Dan blijkt ook dat men heeft gewacht op de uitspraak van de voorzieningsrechter om dit als nog toe te voegen aan hun dossier. Aan dit dossier zijn ook de bestuurlijke rapportages toegevoegd, van drie bezoeken van de politie aan de salon. Tijdens deze bezoeken zijn verder geen onregelmatigheden geconstateerd, zo staat genoteerd in de rapporten.

    Opvallend is wel dat verschillende rapportages soms wel een maand later op papier zijn gezet, en dat deze onnauwkeurig en onvolledig zijn.



    De gemeente heeft ook welbewust gewacht met het aanvragen van een onderzoek totdat het door ons gezamenlijk ingediend kort geding gediend had (op 9 december 2010), zodat hierdoor gezegd kon worden dat er een samenwerking is. Terwijl het kort geding alleen bedoeld was om sluiting te voorkomen, en de rechter een oordeel te laten vormen over de misleiding door de gemeente en de informatie zoals gegeven in het eerste gesprek met de gemeente op 9 augustus 2010.







    Zienswijze en verdere vertraging door de gemeente



    Mijn zienswijze dien ik keurig op tijd in, binnen de gestelde termijn van twee weken, namelijk op 24 februari 2011. Omdat de expertise in het opstellen van de zienswijze ontbreekt roep ik de hulp in van een advocaat. Bijkomend voordeel is dat deze advocaat vroeger zelf op de juridische afdeling van de gemeente Amersfoort heeft gewerkt. Deze zienswijze is uitermate volledig en nauwkeurig, goed onderbouwd met allerlei tegenargumenten en onwaarheden zoals in het rapport genoemd staan zijn uitvoerig weerlegt. Nogmaals, ik kan uit het oogpunt van de geheimhouding over het Bibob rapport niet ingaan op de feitelijke punten, maar neemt u van mij aan dat er zeer grove onwaarheden instonden, die regelrecht uit de bestuurlijke rapportages waren overgenomen. Rapportages die dus veelal een maand of nog langer na de feitelijke controle waren opgesteld.

    Maar ook onwaarheden die gewoon eenvoudig gecontroleerd hadden kunnen en moeten worden door de gemeente. Op dit punt is de gemeente zeer onzorgvuldig geweest.

    De gemeente heeft namelijk de vergewisplicht om feiten en omstandigheden die genoemd staan in het Bibob rapport te controleren, en heeft deze over duidelijk niet gerespecteerd.



    Hoewel ik dus binnen twee weken de zienswijze heb ingediend neemt de gemeente het zelf niet zo nauw met de voortvarendheid. Het duurt dan tot 6 april 2011, dus weer 7 weken later, alvorens de gemeente komt met hun besluit.



    Dit besluit is echter, zo blijkt duidelijk uit hun motivatie, dan opeens voor een groot gedeelte gebaseerd op andere argumenten dan welke in het voornemen tot besluit stonden genoemd en ik in mijn zienswijze heb moeten weerleggen.



    Duidelijk is dan weer eens te meer dat de gemeente welbewust onbehoorlijk handelt. De gemeente behoort elke feit dat zij aandragen om tot een besluit te komen motiveren en de belanghebbende of betrokkene de kans bieden zich te verweren door middel van een zienswijze of hoorzitting. En aangezien zij ten eerste alleen aan de aanvraagster een zienswijze hebben gevraagd, en niet aan alle in het Bibob rapport genoemde belanghebbende, en ten tweede dan op volledig andere gronden een besluit nemen, zonder de aanvraagster of overige betrokkenen het mogelijk te maken verweer te voeren, dat spreekt van in strijd handelen met de rechtszekerheid door de gemeente tegen over de burger.



    Klaagschrift



    Ik heb tegen de gang van zaken en onrechtvaardige behandeling een klaagschrift ingediend bij de burgemeester. Dit klaagschrift gaat in tegen de manier waarop de gemeente de gehele procedure tot nu toe heeft uitgevoerd. Het klaagschrift staat ook op mijn website, met alle zaken nog eens uitgelicht. Dit klaagschrift is op 11 april 2011 ingediend maar tot heden heb ik nog geen antwoord gekregen.



    Bezwaarschrift



    Hoe oneerlijk de gemeente ook heeft gehandeld, tegen het formele besluit van 6 april 2011 is vooralsnog dan alleen nog een bezwaarschriftprocedure mogelijk.



    En uiteraard dien ik dit dan ook direct in, 5 dagen na het ontvangen van het besluit, op 11 april 2011. Mijn bezwaarschrift omvat alle zaken zoals reeds eerder ingediend via mijn zienswijze op het voornemen tot besluit, aangevuld met de zaken die betrekking hebben op de door de gemeente nieuw aangevoerde zaken en “omstandigheden”.



    Eerlijke behandeling van het bezwaarschrift



    Helaas heb ik weinig hoop op een eerlijke behandeling van dit bezwaarschrift.

    Binnen de gemeente is 1 medewerker verantwoordelijk voor de Bibob procedures en de aanvragen daar omtrent. Daarnaast is de burgemeester verantwoordelijk voor het genomen besluit. En dezelfde personen zijn diegene die ook deze bezwaarprocedure behandelen.



    Bij bijna elke gemeente is er een externe of aparte bezwaarschrift commissie, bij de gemeente Amersfoort ontbreekt deze. De burgemeester van Amersfoort moet dus het bezwaar beoordelen over zijn eigen besluit. Omdat de gemeente Amersfoort geen externe bezwaarcommissie heeft biedt dit onvoldoende waarborgen voor onafhankelijkheid. Het is niet zo vreemd dat ik, vanwege voorstaande reden, reeds bij het indienen van het bezwaarschrift gevraagd heb om toe te staan dat de bestuursrechter het bezwaarschrift behandeld.



    Bij brief van 21 april antwoord de behandelend ambtenaar dat volgens de burgemeester “is de zaak daar niet geschikt voor”. Zijn reactie is voor mij niet echt verwonderlijk. Wel wordt er voor 13 mei een hoorzitting gepland en wordt toegezegd dat zij zich zullen inspannen om zo spoedig mogelijk na de hoorzitting een beslissing op de bezwaren te nemen.



    Meer vertraging



    Het is echter nu (begin augustus) al weer 12 weken verder en het enige dat er is onderhand gebeurd is dat de burgemeester naar aanleiding van de hoorzitting van 13 mei een aanvullend Bibob onderzoek heeft aangevraagd. De uitslag is onderhand bekend, en een zienswijze is al ingediend.



    Op 5 juli verklaart de juridische medewerker van de gemeente tegenover de rechter dat binnen twee weken een besluit op het bezwaar genomen wordt. Niets is echter minder waar. Maar deze verklaring van de gemeente is wel 1 van de redenen om de voorlopige voorziening af te wijzen (zo staat het ook in het vonnis). De gemeente heeft onderhand nog steeds niet een besluit op bezwaar genomen, sterker nog, zij hebben nog maar eens een hoorzitting aangekondigd voor 9 augustus a.s..



    En daarmee verschuift de beslistermijn op het bezwaarschrift steeds weer verder op.



    Inschakeling van de ombudsman



    Reeds in een eerder stadium heb ik de oneerlijke behandeling door de gemeente aan de gemeentelijke ombudsman voorgelegd. Deze is begin januari 2011 met een onderzoek gestart. Echter al snel na de inschakeling kwam via een bevriend raadslid de boodschap over dat de burgemeester het niet leuk vond dat de ombudsman ingeschakeld was. Om die reden heb ik toen ook eind januari 2011 wederom de ombudsman bezocht en gevraagd het onderzoek vooralsnog op te schorten.



    Direct na indiening van het klaagschrift en bezwaarschrift heb ik nogmaals de gemeentelijke ombudsman bezocht en gevraagd het onderzoek weer voort te zetten. Op 14 april stuurt zij mij een brief dat zij overleg heeft gepleegd met de gemeente en dat men de klachten volgens een interne klachtprocedure zal behandelen.

    Op 21 april volgt echter een brief van de gemeente dat gelet op de verwevenheid met de bezwaren .... een gecombineerde behandeling voor de hand ligt. Ik weet dan nog echter niet dat men de boel zoveel vertraagt, dat er nu, 3,5 maand na indiening, nog steeds geen antwoord is.



    De ombudsman is nu weer door mij gevraagd de problemen met de gemeente te onderzoeken. Al snel kwam het antwoord van haar dat de gemeente gevraagd heeft aan mij om verlenging van de beslistermijn. Ik ben hier echter nadrukkelijk (per brief door mijn advocaat) niet mee accoord gegaan.



    Conclusie



    Zoals reeds door vrienden geadviseerd zou de conclusie op de hele gang van zaken kunnen luiden : van de gemeente win je het nooit.



    Het gaat mij echter niet meer om winnen, het gaat nu om rechtvaardigheid. Mij is een groot onrecht aangedaan, zo is mijn mening.



    Het feit dat de gemeente op basis van door hun zelf “zorgvuldig” samengestelde omstandigheden, die voor een groot deel niet kloppen en voor een ander deel juist door hun zijn geadviseerd, een oordeel vormt en daaruit conclusies trekt, treft mij in het hart.



    Vermoedens leiden er nog niet toe dat iemand al bij voorbaat schuldig is, zo denkt een ieder.

    Maar voor een gemeente hoeft dit niet te gelden. Alleen verdenking is al genoeg.

    De gemeente heeft zijn macht misbruikt om een onderzoek aan te vragen bij het LBB, terwijl er geen reden voor bestond.



    Onrechtvaardig, omdat ik weet dat alle betrokkenen feitelijk niets strafbaars hebben gedaan, en ik gewoon een eerlijk en winstgevend bedrijf wil leiden. De gemeente heeft zich verder zeer onrechtvaardig opgesteld door niet een ieder belanghebbende in het hoor en wederhoor te betrekken. De verhuurder bijvoorbeeld heeft nooit voor zijn eigen belang kunnen opkomen. Nu ik dat voor hem gedaan heb, is er volgens de gemeente opeens sprake van samenwerking.



    Maar de burgemeester wil nu eenmaal sluiting van de salon, de redenen daarvoor weet alleen hij. In januari 2010 kreeg de verhuurder nog een nieuwe vergunning, echter na komst van deze nieuwe burgemeester is alles opeens anders ......



    Ik hou de burgermeester persoonlijk verantwoordelijk voor de frustratie en boosheid die hij nu heeft veroorzaakt bij mij. Op geen enkel moment heeft hij acht geslagen op de redelijkheid van zijn besluiten, hij misbruikt zijn macht, handelt op basis van slechts vermoedens, is niet bereidt tot overleg of het zoeken van oplossingen, toezeggingen gedaan door bestuursorganen legt hij naast zich neer, en twijfelt aan mijn zelfstandigheid en ondernemerschap.



    Niet de integriteit van mij is in het geding , maar de integriteit van de gemeente.

    Immers heeft de gemeente aantoonbaar op diverse momenten niet juist en niet zorgvuldig gehandeld. En wat je ook ervan verder denkt, dat is onbehoorlijk bestuur.



    Lang Pleedee, 1 augustus 2011
    Hoofdmoderator – Technische ondersteuning en begeleiding van de moderatoren

    Commentaar


    • #3
      Ex-bordeelhouder in Amersfoort wil tonnen schadevergoeding

      http://www.rtvutrecht.nl/nieuws/1432...ergoeding.html
      Mitsumi,

      Your Invisible Watcher

      Commentaar

      Aan het werk...
      X